Bu yazı, üretim planlamasında sonsuz kapasite varsayımından koparak kısıt tabanlı düşünceye geçişin neden zorunlu hale geldiğini ele alır. Finite Capacity Planning yaklaşımı üzerinden, kapasitenin planlamanın sonucu değil sınırı olduğunu açıklar ve APS’in bu zihniyet değişimini nasıl sistematik hale getirdiğini anlatır.

Bu yazı, MRP sistemlerinin neden üretim planlamasında tek başına yeterli olmadığını yapısal açıdan ele alır. MRP’nin bilinçli olarak çözmediği kapasite, öncelik ve karar problemlerini açıklayarak, üretim sahasında yaşanan plan–gerçeklik kopuşunun nedenlerini ortaya koyar. APS’in hangi noktada devreye girdiğini anlamak için kavramsal bir zemin sunar.

Üretim Planlamasında Yanılsama Çağı MRP Çalışıyor Ama Üretim Neden Aksıyor? Üretim planlama tarafında sahada sık karşılaşılan bir tablo var: MRP çalışıyor, listeler oluşuyor, terminler hesaplanıyor. Buna rağmen üretim hattı sürekli yangın modunda. Teslim tarihleri öteleniyor, vardiya dengeleri bozuluyor, plan her gün yeniden yazılıyor. Bu bir istisna değil; bu, sistematik bir yanılsamanın sonucu. Bu makale, o yanılsamanın nereden doğduğunu ve neden yıllardır “doğru çalışıyor”